Pół na pół

Co za dziwny dzień.

I to poniedziałek!

Raz tak raz siak.

Smyk dziś znowu wstał za wcześnie i miał zły „nahumor” i tak nam dawał w … kość, że hej.

Tak więc matematycznie rzecz biorąc – poniedziałek + wsciekłe dziecko + pierwszy dzień w domu bezrobotnego Męża + kaprys Młodego, że dziś wieczorem to Mama się zajmuje Synem = powinna być burza z piorunami i kilkunastoaktowy dramat.

Mimo to była dziś kupa śmiechu, zabawy, przytulania, spacer, piękny apetyt Smyka, całkiem spora część zeszłorocznej zimowej garderoby Ksawka sprzedana na allegro i postanowienie, że skoro i tak czekają nas tylko jeszcze 3 miesiące życia (no bo ponoć trzeba szukać Arki i wychrzaniać w wysokie góry, tak wysokie, że w Polsce nikt nie przeżyje) to przepuścimy wszystko co nam zostało i będziemy szczęśliwi :)

Podczas kąpieli. W końcu udało mi się namówić Smyka, żeby Go wyciągnąć z wody.

Owijam w ręcznik z uszami, daje lusterko i mówię:

Ja: Zobacz jakie masz uszy!

K: wyglądam jak Cesiu… (podsłuchane kilka godz. wcześniej)

Chwilkę później –

K: splawć czi juś wystygłem?

Tekst z rana:

K: Co za bałagan! W dużej głowie się mieści!!!

Odmiana rzeczowników:

Ta kaczuszka, ten kaczuszk

Ta przeszkoda, ten przeszkód

 Wczorajsza wycieczka do Muzeum Lotnictwa:

Park AWF, krótki spacerek/rowerek

Akcja-reakcja tzn. Smyk zobaczył dziś pod blokiem jak jedno auto holowało drugie no i nie zdążył nawet ściągnąć bluzy po powrocie do domu – w tę pędy od razu było domowe holowanie :)