Wspomnienia

Zawsze się zastanawiałam, od kiedy człowiek faktycznie ma swoje własne wspomnienia. Chwile, które sam wyszpera w swojej pamięci, a nie są obrazem opowiedzianym przez najbliższych.

Ksawek ma niezwykłą pamięć. Nie wiem, czy to już czas gromadzenia wspomnień na całe życie, ale obszar „zapisu” w tej mojej małej kochanej Ksawkowej główce działa absolutnie bez zarzutu :)

Np. dziś Ksawuś wygrzebał, z czeluści swoich szuflad bez dna, jakiegoś małego ludka z gitarą (z jajka Kinder), którego ostatni raz, i to chyba jeden jedyny raz, widział wiele, wieele miesięcy temu, wtedy pokazałam Mu, że gitara ludka świeci w ciemności i… Ksawuś dziś krzyczy zadowolony! „Mamusiu! Ja to pamintam, ta gitala świeci!”

Wczoraj natomiast, w sklepie budowlanym, w którym kilka miesięcy temu był tylko raz, zaczął krzyczeć zadowolony, że przecież tutaj kupiliśmy Mu kłódkę i kluczyk! Faktycznie tak było.

Było też dziś sporo momentów, w których Smyk przyczynił się do moich łez – śmiechu:), ale to są te z serii niecenzuralnych :P

Dziś Mama na obiad zjadła koszyczek malin. Pyyyyyychotka!

Oczywiście nie udało się namówić Smyka, nawet na 2 kuleczki z jednej malinki. Nie i już.

Za to jak Mama tarła bułkę, Ksawek zaczął ją z apetytem wcinać i stwierdził, że bardzo to lubi!

Tak samo zresztą jak sól i cukier.

Ooo! Przypomniało się Mamie – smyk nie lubi też wody „gaziowej”. Nie lubi, bo ona gryzie w język! :)

Na spacerku:

K: „Mamusiu! Goń mnie!” Gonimy się, nagle Ksawek się zatrzymuje i stoi.

Pytam co się stało, a Ksawek na to: „Męciłem się! Nie mogę juś bigać!” i wsiadł do wózka (dziś wózkiem, bo mieliśmy spory dystans i mało czasu)

To jeden z pojazdów, dziś był „Kasel” (czyt. Chrysler)