Ojczyzna polszczyzna

Zaskakuje mnie fakt, że taki mały człowiek jak mój syn, uczy się już teraz poprawnie mówić w ojczystym języku. Wiele rzeczy i zasad trudnej odmiany rzeczowników przez przypadki i oraz używanie czasu przeszłego, teraźniejszego i przyszłego to już pestka dla mojego małego zucha ;)

Oczywiście nie zawsze, bo jakoś trudność sprawia Mu czasownik „iść”.

Faktycznie jakoś jest tak, że akurat ten sprawia polakom rodzaju męskiego spore problemy i często gęsto zamiast „POSZEDŁEM” słyszymy „POSZŁEM”, „wyszłem” itd. Moje dziecię zaczyna częściej mówić „posiedłem” więc cieszy mnie to ogromnie :)

Zdarza Mu się jednak często, używając zapewne jakże logicznego schematu gramatycznego, mówić „IDZIAŁEM” :D Co nie martwi mnie, bo przynajmniej jest zabawne :)

Dumna jestem też, że absolutnie nie ma odstępstw od poprawności w sformułowaniu „..było napisane”. Nie ma „tu pisze” „co tam pisze” co mamusie przyprawia o białą gorączkę [szczególnie gdy słyszę to w mediach, lub w całkiem poważnych instytucjach Państwowych].

Biorąc pod uwagę miejsce, w którym obecnie jesteśmy, gdzie słownictwo jest dość specyficzne, tym bardziej kibicuję Smykowi, w używaniu poprawnego języka :P