Długi dzień długi post

Dziś nie wiem od czego zacząć.

Młody ciskał tekstami jak burza piorunami.

Zaczął przy śniadaniu. Pierwszy raz w życiu dostał kromkę z nutellą. Alergik. Na orzechy Mu nic nie wyszło, ale mleko w proszku jest niebezpieczne.

Były już 2 próby, zero wysypek i innych więc dziś dostał kromkę cieniutko posmarowaną nutellą. Młody siada, patrzy na kromkę i mówi:

Hmm zjem tloskę gówna…

Opad szczeny 1, opad szczeny 2.

No i dziś był dzień nowego słowa. Słownik mojego słodkiego synka wzbogacił się o słowo GÓWNO. Tak więc zamiast kupy, zrobił GÓWNO, skakał po GÓWNIE itd…

Dziś caaały dzień byliśmy tylko JA i ON.

Nie dość, że piątek, nie dość, że po wczorajszym to czułam się jakby to był piątek do kwadratu, to jeszcze Tata musiał oblać ostatni dzień w pracy.

Na szczęście dziś był korzystniejszy biometr. Smyk był do ogólnego zniesienia.

Jadł przyzwoicie (poza barszczem czerwonym, przy którym znowu otrzepywało Go i zbierało na wymioty). Zrobił kupę (po małym szantażu, ale szantaż był mniejszy niż zazwyczaj więc zaliczam go na plus), poszedł się kąpać bez codziennej histerii i kopania w brodzik, teraz zasypia…

Rano poszliśmy na plac zabaw. Bez rowerka. Nie odpuścił…no i tak mnie dręczył o ten rower, że popołudniu zostawiłam pranie, gary, odkurzanie, oblekanie pościeli i poszliśmy…

Na Skwerek, jak zwykle. No i przy skwerku oczywiście wiadukt. Dziś było romantycznie, po jednej stronie piękny zachód słońca, po drugiej księżyc :)

Podczas spaceru zbieraliśmy kasztany, Młody się schylił, jakoś nie bardzo zajarzył, że kasztan po którego się schyla leży w dość sporym dole no i stracił równowagę i padł twarzą w dół. Dobrze, że miał kask! :)

Kask okazał się przydatny, również wtedy, gdy Ksawek postanowił naśladować mądrą Mamusię i rzucił wielkim gnatem w celu strącenia kasztanów. Dziękujemy ci kasku!

Chyba zamiast czapki czy czegoś będę Smykowi zakładać kask.

Podczas powrotu, Ksawek jechał i śpiewał w niebogłosy: tyyyyyylko biedloooonka, nie ma ooogoooooonka! I tak w kółko…ludzie mieli ubaw, w sumie ja też :)

Wchodząc do domu, Smyk jak zwykle wskoczył pierwszy do mieszkania i chciał mi trzasnąć drzwiami w twarz, ja z rowerkiem, światło zgasło, zawartość plecaka wysypała się podczas szukania kluczy (podjęłam decyzje, że dopóki Młody uprawia dziki freestyle na jednośladzie rezygnuję z torebek), wściekła więc syknęłam:

„Puknij się w głowę! „

A Ksawek: …”yyy, ale mam kask!”

Jemy kolację. Ksawek wcina rybę.

K: Mamo, jakie ja mam (h)oczka?

Ja: niebieskie

Ksawek: nieee, białe!

Spacerek nr 1.

K. pkazując na zdemolowaną starą budkę-kiosk:

Czi to jest rozdzielnia plądu?

Ja: nie, to jest kiosk

K: niee! To jest lozdzielnia!

Ja: nie! To jest kiosk!

K: ciemu..?

Ja: ..bo to jest kiosk!

(można zwariować, co;)?)

A propos znanego mamom pytaniu „ciemu?”

Dziś ciągle co chwile cały czas ani jednej sekundy bez gadającej buzi Ksawka z zadawanym co sekunde pytaniem ciemu?

A że ja od paru dni cierpię na permanentny ból głowy (co mi się nie zdarzało) mówię:

Ja: możesz przez chwile nie mówić?

K: do Ciebie cieba mówić

Ja: przez chwilę naprawdę można nie mówić nic i też będzie OK.!

K: a śpiewać moźna…?

Popołudniu, przed spacerkiem nr 2.

Ksawek: Czy Ty się już pomalowałaś? (zawsze mnie o to pyta rano)

Ja: Tak, no przecież rano się malowałam

K: to ciemu nie widać malowanki?

Ja: !>!@!#?? co to jest malowanka???

K: noo to co widać na buzi jak sobie pomalujeś…

(bez komentarza)

Ostatnio Ksawek mi kazał ściągnąć kolczyki w domu, bo „psiecieś nie idziemy na pacelek”

Mama obserwuje prace plastyczne Ksawuśka i pytam:

Ja: Co to?

K: Niebowi zlobiłem hoćka (chmurce/niebu zrobiłem oczka)

Śpiew.

Ksawek dużo ostatnio śpiewa.

Dziś dołączył cymbałki.

Sprzątam, a Ksawek „gra”:

(Zobaczył majonez) maaajonez, maaaajonez znalazłem go na plaziii!!!!”

Mamo teraz zaśpiewam Ci o Elmo!

(walenie w cymbałki), EEEEEEELMOOOOOO, ELMOOOOOOO!!!!

Teraz zaśpiewam Ci o  Piesku: PIEEEESEK PIEEEESEK! PIEEEESEK!

Itd. Itp.

 Reklamy. Apetizer chyba. W każdym razie jakiś miś. Ksawek do mnie:

zobać jak miś miga hoczkiem! (w sensie mrugnął oczkiem)

 *********

Po drodze scena sytuacyjna a propos życzliwości ludzkiej:

Idzie przed nami kobieta, ok. może 50-60 lat, podpierała się jedną kulą. Mijamy się, z na przeciwka jedzie też kobieta w podobnym wieku, na rowerze, mija tę o kulach i drze paszcze:

„PIZDA jedna! Środkiem lezie!”…

Kolejna scena:

(pra)babcia, z trzema wnuczkami, jedna ok. 8 lat, dwie jakieś mniejsze 3-4 lata, biegają, lataja, piszczą, bawią się. Babcia gada jak najęta z dwoma równie sędziwymi koleżankami. Dzieci się drą:

Baaaabciu, baaaabciu, idziemy do domu już?

Brak reakcji. No więc dzieci wzięły się za ręce, minęły 3 plotkary i przeszły przez ulice. Nagle jedzie radiowóz. Babcie – porusznie. Babcia właściwa tupie nogą, wygraża i drze się – natychmiast wracać tu! I do koleżanek: jezuu i jeszcze policja! Pozostałe logicznie jej podpowiadają – niechże teraz ich pani nie woła z powrotem! Policja pojechała, dzieci przebiegły z powrotem raz jeszcze no i starszej się porządnie dostało…babcia lepsza niż nianie z ukrytej kamery na TVNie.