Zimowe dręczenie

Od kilku tygodni Pierworodny dręczy nas sobą. Dawno nie był w przedszkolu. Z powodu braku czasu i pogody rzadko gdzieś wychodzą na pole.

Nie dość, że w dzień chłopcy stali się nieznośni, nie do opanowania (skaczą po meblach, wychodzą na stół, parapet, próbują wejść do wanny, wszystko rozrzucają, wszystkim rzucają, a Leon co tylko ma w ręce wrzuca za sofę) to jeszcze w nocy zadręczają nas!

Leo budzi się kilka razy:

22.30 – smoczuś, 1:00/2:00 mleczko, 3:00 soczek, 5/6:00 mleczko nr 2.

Ksawek natomiast postanowił, że nie będzie spał sam w łóżku i koniec.

Nigdy nie potrafił zasnąć sam, czasem usypianie trwa godzinę i więcej, jest 1000 powodów dla których musi wyjść co chwile z pokoju. Siku, picu, buziak itp.

Jeśli uda się go uśpić w Jego łożku to i tak na 100% przyjdzie do nas między 23-24:00.

Odnosimy go, i dawniej wystarczyło powiedzieć: „połóż się, ja zraz przyjdę” i zazwyczaj sam zasypiał w sekundzie.

Teraz nie ma mowy. Co zaśnie, to po 10 minutach wstaje i płacze, że mamy go usypiać. Znowu pól godziny usypiania, wychodzenie na placach i za 5 min to samo.

Ze zmęczenia pozwalaliśmy mu zasypiać u nas kiedy budził się już 10 raz a był środek nocy.

Teraz sam przychodzi jak śpimy, wbija się na nasze łóżko i  śpi z nami, a my nawet o tym nie wiemy.

Dziś w nocy Leo budził się dokładnie co godzinę, przez całą noc.

Wczoraj pod wieczór mam wrażenie, że był ciepły.

Nie wiem, może zęby. Te trójki męczą Go nadal.

Dziś święto, ale byłam w pracy, żeby odrobić 2 dni wolnego przed świętami.

Jutro koniec dłuuugaśnego wolnego dla wszystkich innych, Ksawek wraca do przedszkola po kilku tygodniach przerwy.

Stres. Mój.