Nadrabianie zaległości

Nazbierało się.

Przez 3 tygodnie marca Smyk siedział w domu i się regenerował. Było miło, ciepło i słonecznie.

Leo bryka na całego, chodzi przy sofie, zaliczył pierwsze husiu husiu, pierwszy zjazd na zjeżdżalni, kąpiel w dużej wannie z bratem (zakupione krzesełko kąpielowe mama sprzedaje na A, ponieważ Leo się nie zmieścił do niego), poznał też koleżankę/sąsiadkę o miesiąc od niego młodszą i zachowywał się dość pewnie siebie, może nawet zbyt natarczywie, bo koleżanka popłakiwała z przerażenia :)

Malutka dziewczynka wzbudziła też ogrom uczuć w Starszaku, który ciągle mówi, że ją kocha i nagle zaczął się bawić lalkami, które nazywa jej imieniem :)

Leo natomiast rozwija całą swoją motorykę i szlifuje charakterek. Wszyscy mówią, że po mamusi.

Nasz pierworodny to anioł był! Anioł do potęgi! Nic Mu nie przeszkadzało, dostosowywał się do każdych warunków jak mały kameleon.

Leoś natomiast nie lubi/nie znosi/nienawidzi:

a.      ubierania (ograniczam się w tej kwestii do minimum i np. chodzi brudny na spacery, żeby tylko Go nie przebierać)

b.     przewijanie (nie jeden raz uciekał z przyklejoną do zadka kupy a ja biegałam za nim myjąc Go w biegu)

c.      zabiegów pielęgnacyjnych typu smarowanie, wyciąganie glutów itd. – wiąże się to  z szarpaniem, szczypaniem, wyrywaniem włosów, kopaniem itp. Myślę, że gdyby w końcu wyszły Mu zęby, na które tak czekamy, pewnie dołączyłby do tego gryzienie

d.     spóźnionych nawet o 5 min posiłków lub pór spania,

e.     zakładania śliniaka,

f.       ograniczania wolności w postaci zapinania pasów w foteliku, krzesełku, wózku itd.

g.      wkładania do auta,

h.     zakupów dłuższych niż 15-20 min (śmialiśmy wybrać się do Ikei w miniony weekend i Leo w zasadzie cały czas jęczał lub marudził, dla przykładu z Ksawerym jeździliśmy non stop i potrafił siedzieć w wózku 3 godziny i był szczęśliwy).

i.        wyjazdów i zmiany miejsca (W Rabce szalał, w nocy w ogóle nie chciał spać dopóki nie wzięliśmy go do siebie do łóżka)

j.        zakazów typu nunu – jak tylko faktycznie zostanie odcięty od źródła swojego zainteresowania – gniazdko, kabel, kuchnia itd. po prostu się drze.

Mogłabym wymieniać i wymieniać.

Do tego Leo musi być blisko mnie. Na tyle blisko, że w zasadzie permanentnie stoi przy mojej nodze i szarpie mnie za nogawki lub stoi po prostu przyklejony do mojej nogi, a ja np. gotuję.

Jest też strasznym całuśnikiem i uwielbia szeroko otwartą paszczą „całować” mnie, Tatę, brata, prosto w usta, z kapiącą śliną. Całuje też obrazki w książkach, rysunki na poduszkach, i nie można Go oderwać od pieluch! Jak tylko są nowe pieluchy, a na opakowaniu prawie zawsze jakieś dzidzi, to Leo cały czas robi tuli tuli i buzi buzi :)

Uwielbia pieski. Często człapie do pokoju brata, staje pod kalendarzem z pieskami i drze się jak papuga, dopóki ktoś nie przyjdzie i nie podniesie go do tych piesków :) Potem trzeba pokazywać oko oko, ucho ucho, nosek, nosek i dyszeć jak piesek, a Leo wariuje ze szczęścia :)

R

Starszak na tyle wyrobił sobie wymowę R, że klasycznie wstawia tę literę tam, gdzie powinno być L, czyli:

REON / Leon

RODÓWKA / Lodówka

DAREKO / Daleko

MREKO / Mleko

DRACZEGO / Dlaczego

Laryngolog

(31.03)

W końcu mieliśmy długo wyczekiwaną wizytę u znanego laryngologa dziecięcego Baaardzo sympatyczny, przystojny i miły pan doktor, ale poza tym, że taki fajny ;) to ma mnóstwo sprzętu, którym dokładnie przebadał uszy, nos i gardło Smyka – zresztą widzieliśmy wnętrze Ksawka na wielkim ekranie. Widzieliśmy trzeci migdał, który okazał się bardzo malutki, pęknięte naczynko, z którego ostatnio często leci Smykowi krew z noska, uszy w środku i w ogóle wypas :)

Anatomia mojego syna w tym obrębie zadowoliła pana doktora, który stwierdził, że życzyłby sobie więcej takich dzieci z takim stanem paszczy i okolic i że nie trzeba się póki co niczym przejmować. Dodał nam jedne kropelki i zapisał szczepionkę, ale donosową. Zaczynamy za 3 tygodnie (co już się zmieniło, ale o tym w kolejnym bieżącym poście).

Rabka-Zdrój 

(6-7.04.12)

Nareszcie udało nam się wyjechać do Rabki. Bardzo ją lubimy. W związku z tym Starszak został dodatkowo przetrzymany w domu tydzień, żeby zmniejszyć ryzyka zachorowania.

Sam wypadł był super. Park Zdrojowy jest piękny po modernizacji. Mimo wcale nie jakiejś wymarzonej pogody było miło pospacerować. Tężnie też zaliczone dwukrotnie. Każdy potrzebuje takiej zmiany miejsca i klimatu, choćby w wersji mikro.

Dzieci zadowolone, to najważniejsze.

My może trochę zmęczeni dziećmi :) ale co zrobić. Do tego zawiodła nas nasza sprawdzona miejscówka i z powodu niesamowitego brudu (miejsce przyjazne dzieciom – z teoretycznie wieloma certyfikatami). Właścicielka chyba najzwyczajniej w świecie się obija ma maxa myśląc, że jak ma już stałych klientów to czy syf czy nie to i tak zarobi. Chyba się myli, nie te czasy. My już na 100% nikomu tego obiektu nie polecimy.

Ja na dzień dobry sprzątałam i myłam całą kuchnię – szafki, stoły, mikrofale, krzesełko. Wszystko się lepiło, a zlew i suszarka na naczynia – obrzydliwe! Fuuj!

Wobec tego ciężko było się zrelaksować. Pokój zabaw brudny, pełen sierści psa właścicielki, nie odkurzany, nie sprzątany, zabawki stare, połamane, z kilkuletnim brudem.

Do tego nie włączono nam ogrzewania. Pani nam dała farelkę, w drewnianym domu :/ i zamiast kołdry koc. Rozczarowanie na całej linii, także niestety, mimo ogromnego sentymentu podziękujemy już tej pani.